-اَلْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى عَلا فى تَوَحُّدِهِ وَدَنا فى تَفَرُّدِهِ وَجَلَّ فى سُلْطانِهِ وَعَظُمَ فى اَرْكانِهِ، وَاَحاطَ بِكُلِّ شَىْ‏ءٍ عِلْماً وَ هُوَ فى مَكانِهِ وَ قَهَرَ جَميعَ الْخَلْقِ بِقُدْرَتِهِ وَ بُرْهانِهِ، حَميداً لَمْ يَزَلْ، مَحْموداً لايَزالُ (وَ مَجيداً لايَزولُ، وَمُبْدِئاً وَمُعيداً وَ كُلُّ أَمْرٍ إِلَيْهِ يَعُودُ).

-ستايش خداى راسزاست كه در يگانگى‏اش بلند مرتبه و در تنهايى‏اش به آفريدگان نزديك است؛ سلطنتش پرجلال و در اركان آفرينش‏اش بزرگ است. ب‏آن‏كه مكان گيرد و جابه ‏جا شود، بر همه چيز احاطه دارد و بر تمامى آفريدگان به قدرت و برهان خود چيره است.همواره ستوده بوده و خواهد بود و مجد و بزرگىِ او را پايانى نيست. آغاز و انجام از او و برگشت تمامى امور به سوى اوست.

شرح زیارت جامعه کبیره

مقدمه

الحَمدُ لله ربّ العَالمینَ وَ صَلَوَاتُهُ عَلَی اشرَفِ الخَلقِ وَ افضَلِ الُمرسَلینَ محمّدٍ وَ آلهِ الطَّاهرین

کتابی که در پیش رو دارید شرح و بیان زیارت جامعه کبیره، از آثار مهم عالم ربّانی مرحوم سید عبدالله شبّر می باشد.

متن اصلی کتاب به زبان عربی تآلیف شده است که حقیر آن را به فارسی ترجمه نموده ام و بعضی از احادیث ومطالب سودمند را درآن افزوده ام .

زیارت پیامبر اکرم  صلّی الله علیه و آله  و ائمه اطهار  علیهم السلام   از مهمترین آداب دینی و دستورات الهی است که مایه کمال و روشنی دل و تهذیب نفس و تجدید پیمان با پیشوایان دین و تکمیل معرفت و تقویت ولایت و محبّت است.

گرچه در ظاهر آن بزرگواران از نظرها غایب هستند ولی در قلوب دوستان خود حاضرند و لذّت مناجات با آنان به اعماق جان اهل ایمان نفوذ کرده و شور و شوق دیدارشان و حضور در مجالس و محافل و قبور مطهرشان روح و جسم ایشان را فرا گرفته است که گویی خود را در حضور اولیای خود می بینند و با آنان سخن می گویند و پاسخ می شنوند.

پرواضح است که هر قدر معرفت و آگاهی زائر نسبت به مقام و منزلت و شخصیّت و عظمت مزور (کسی که او را زیارت می کند) بیشتر باشد، زیارت او کامل تر و لذّت روحی او فزونتر و بهتر خواهد بود.

دعا و زیارت رابطه ای محکم و پیوندی ناگسستنی با هم دارند و تعبّد نسبت به خداوند و نیایش و راز و نیاز با خالق یکتا بدون توسّل به مقرّبان درگاه او ناقص و بی اثر است. زیرا که پیامبران و امامان واسطه  میان خالق و مخلوق می باشند. رحمت و لطف الهی به وسیله ایشان به مردم می رسد و گناهان و لغزشهای مردم به شفاعت ایشان آمرزیده می شود و زیارت یکی از راههای مهم شفاعت خواهی و حاجت طلبی است.

زیارت جامعه کبیره :

زیارتی که همه امامان  علیهم السلام   را بتوان به آن زیارت نمود جامعه می گویند و چند زیارت در کتب ادعیه و زیارات به این عنوان شهرت دارد. اما این زیارت را جامعه کبیره می خوانند که از تمامی آن ها برتر و مبسوطتر است.

زیرا که این زیارت سرشار از علوم و معارف و شئون و فضائل اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام است، به گونه ای که برخی از این معانی بلند و معارف ارجمند فقط در همین زیارت یافت می شود و کاملترین درسهای امام شناسی را در برگرفته است.

لذا عدّه ای از بزرگان و دانشمندان به شرح و بیان مشکلات این زیارت و برداشتن حجابها و کنار زدن پرده ها از اسرار و گنجینه های آن پرداخته اند و آثار گرانبهایی تآلیف کرده اند که مهمترین و عالیترین آنها تآلیف محدث نامدار سیّد عبدالله شبّر است که الانوار اللّامعه فی شرح الزّیارة الجامعه نام دارد.

معرفی مؤلّف :

سیّد عبدالله فرزند سیّد محمد رضا شبّر کاظمی از علمای بزرگ شیعه در قرن سیزدهم هجرت بوده است. وی از سادات عالیقدر آل شبّر است که نسبت ایشان به امام زین العابدین علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب علیهم السلام می رسد و از خاندانهای اصیل و مشهور علمی عراق بوده اند.

سیّد عبدالله شبّر به سال ۱۱۸۸ ق در نجف اشرف به دنیا آمد. از نوجوانی به تحصیل علم و اهتمام به انجام وظایف دینی پرداخت و به همراه پدر گرامی خود – که از علمای گرانقدر عصر خویش بود – به کاظمین رفت و نزد پدر و نیز سیّد محسن اعرجی تلمّذ کرد و به مقام بلندی از علم دست یافت و شاگردان بسیار پرورش داد و آثار فراوانی برجای گذاشت.

این عالم جلیل در سال ۱۲۴۲ ق در کاظمین وفات یافت و در کنار پدر بزرگوارش در قسمت شرقی رواق دو امام  عیلهما السلام   دفن شد و مدّت عمرش ۵۴ سال بوده است.


نوشته شده در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ساعت ۲:۱۹ ق.ظ