-وَكُلُّ ذالِكَ لايَرْضَى اللَّهُ مِنّى إِلاّ أَنْ أُبَلِّغَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَىَّ (فى حَقِّ عَلِىٍّ)، ثُمَّ تلا: (يا أَيُّهَاالرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ - فى حَقِّ عَلِىٍّ - وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّاسِ).

-با اين حال خداوند از من خشنود نخواهد گشت مگر اين‏كه آن چه در حق على فروفرستاده به گوش شما برسانم. سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چنين خواند: «اى پيامبر ما! آن‏چه از سوى پروردگارت بر تو نازل شده - در حق على - ابلاغ كن وگرنه كار رسالتش را انجام نداده‏اى. و البته خداوند تو را از آسيب مردمان نگاه مى‏دارد.»

آیات البرائة : سوره بقره، آیه ۹ (یُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَمَا یَخْدَعُونَ إِلا أَنْفُسَهُمْ وَمَا یَشْعُرُونَ):

 سوره بقره، آیه ۹

(یُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَمَا یَخْدَعُونَ إِلا أَنْفُسَهُمْ وَمَا یَشْعُرُونَ):

خدعه و حیله می‎کنند نسبت به خدا و نسبت به کسانی که ایمان آوردند و درواقع و حقیقت به خودشان حیله و خدعه کردند ولی نمی‎فهمند.

امام موسی بن جعفر علیه السلام؛ فرمودند: وقتی خبر قرارداد و تعهّد منافقین نسبت به رسول خدا صلوات الله علیه و امیرالمؤمنین علیه السلام؛ به پیغمبر رسید، آن حضرت آنها را فراخواند و سخت مورد عتاب و سرزنش قرار داد. آنها با جدیّت و اصرار تمام گفتند: ما به شما و گفته‎های شما ایمان داریم، اوّلی گفت یا رسول الله من آمادگی ندارم در کاری مانند این بیعت و امیدوارم در اثر این بیعت خداوند به من قصرهای بهشتی مرحمت کند. دوّمی گفت پدر و مادرم فدای شما، من امیدوارم که فقط این بیعت مرا داخل بهشت کند. سوّمی گفت یا رسول الله من در اثر این بیعت از ناراحتی و اضطراب بیرون آمدم و قلبم آرام شد و به گفته خود قسم خورد و لعنت کرد کسانی که این خبر را به پیغمبرع رسانیده‎اند.

سپس بقیه منافقین از این گونه حرف‎ها زدند و خداوند بزرگ فرمود: آنها با رسول خدا صلوات الله علیه و با سیّد و مولای مؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام؛ خدعه می‎کنند، در صورتی که درواقع با نفس‎های خود خدعه می‎کنند و خودشان نمی‎فهمند که چه می‎کنند و نمی‎دانند که ضرر این خدعه به خود آنها برمی‎گردد و خداوند بی‎نیاز است از آنها و یاری آنها و اگر مهلت خداوند نسبت به آنها نبود قادر نبودند بر هیچ یک از فسق و فجور خود و آنها نمی‎دانند که خداوند جریان آنها را به رسول خدا صلوات الله علیه خبر داده و به آن حضرت امر فرموده که آنها را در ردیف ظالمین و شکنندگان بیعت قرار دهد. و این لعنت از آنها جدا نمی‎شود و بندگان خوب خدا هم آنها را لعنت می‎کنند و در آخرت برای آنها عذاب شدید خداوند ثابت است. [۱]


[۱]ـ تفسیر امام حسن عسگری ۷، ۴۲؛ تفسیر برهان، ۱/۶۰، حدیث ۱؛ تأویل الآیات الباهره، ۱/۳۶، حدیث ۹؛ کنزالدقائق، ۱/۱۱۸٫


نوشته شده در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۹۱ - ساعت ۱:۴۱ ب.ظ